|
|
|
|
Çok
samimi iki Arkadaş varmış.Biri çok kurnaz ve atılganmış.Diğeri ise
saf, dürüst ve sessizmiş.
Birgün kurnaz olan arkadaş diğer arkadaşının yanına giderek
işlerinin bozulduğunu söylemiş ve ondan borç para istemiş. Saf
arkadaş ise onu kırmamış ve elindeki bütün parasını ona vermiş.
Arkadaşı bu parayla işlerini düzeltmiş. Bir süre sonra kurnaz saf
arkadaşının yanına giderek evlenmek üzere olduğu nişanlısını ondan
istemiş.Saf arkadaş ise onu kırmamış ve nişanlısını üzüle üzüle ona
vermiş. Bir gün saf olanın işleri bozulmuş ve kurnaz arkadaşından iş
istemeye gidmiş kurnaz arkadaşı ona iş vermemiş. Saf ise pişmanlık
ve üzüntü duymuş.
Bir gün saf sokakta dolaşırken bir adam görmüş.Adam hastaymış ve
saftan ilaçlarını almasını istemiş. Saf hemen adamın ilaçlarını
almış fakat adam ölmüş ve adam bütün mirasını safa bırakmış. Artık
saf zenginmiş.
Bir gün safın kapısı çalmış.Yaşlı bir kadın aç olduğunu söyleyerek
ondan yemek istediğini söylemiş. Saf hiç düşünmeden kadını içeri
almış karnını doyurmuş.Kadının yalnız olduğunu öğrenince kadının
evinde kalmasını düşünmüş. Bu fikri kadına söylediğinde kadın çok
sevinmiş ve artık ev işleriyle ilgilenmek üzere eve taşınmış.
Yıllar geçer yaşlı kadın safı bir kızla evlendirir. Artık düğün
devetleri hazırdır. Tabi ki bizim saf kurnaz arkadaşı unutmadı. Ona
da bir kart gönderdi. Düğün zamanı geldiğinde kurnaz arkadaşı da
ordaydı.
Saf bir ara mikrafonu eline alarak "bir zamanlar çok sevdiğim br
arkadaşım vardı. Benden borç para istedi hiç düşünmeden verdim.
Sonra benden çok sevdiğim nişanlımı istedi, arkadaşım için değer
dedim nişanlımı da ona verdim. Sonra birgün işlerim bozuldu
arkadaşımdan iş istemeye gittim bana iş vermedi. Ama ben yine de
arkadaşıma kızmıyorum çünkü biz gerçek Arkadaşuz" dedi.
Bu konuşma üzerine kurnaz mikrofonu alır "evet ondan para istedim.
Nişanlısını istedim çünkü ona layık değildi (hayat kadınıydı).
Benden iş istedi vermedim çünkü ona emir veremezdim. Sokakta gördüğü
adam benim babamdı. Babamın bütün mirasını arkadaşıma bıraktım.
Kapısını çalan yaşlı kadın benim annemdi. Ona arkadaşlık etsin diye
ben gönderdim. Şu an evleneceği kız da benim kız kardeşim" dedi.
"Değerli misafirler işte biz böyle bir Arkadaşız..."
|
|
| |
|
|
